คำตอบอยู่ที่ฝ่าเท้า

posted on 20 Jun 2009 22:21 by jikkyboom in SMILEentry

มีอยู่วันนึงปุ๋มไปเดินเล่นที่สนามหลวง 2 (ตลาดนัดธนบุรี) บังเอิ๊ญ บังเอิญไปเจอพระมหาสมปองเข้า ก็เลยอุดหนุนหนังสือ "โยมเอ้น ซิบอกให้" พร้อมลายเซ็นต์ท่านมา 1 เล่ม ที่จริงก็ถูกใจทุกเรื่องนะ สนุกดี แต่มีอยู่เรื่องนึงอยากให้ทุกคนได้อ่านด้วยค่ะ เริ่มกันเลยนะ...

บักจ๊อง หรือ มิสเตอร์จอห์น เป็นนักศึกษาที่เรียนเก่งมาก ๆ จบจากมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของอเมริกา และยังได้เกียรตินิยมอันดับ 1 อีกด้วย แม้จะมีบริษัทมากมายต้องการได้ตัวเขาไปทำงาน แต่จ๊องก็ปฏิเสธ เพราะมีความฝันว่าอยากจะทำงานที่บริษัทรองเท้าแห่งหนึ่ง สมมติว่าชื่อไนกิ้งแล้วกัน (จะโดนฟ้องมั๊ยเนี่ย)

สาเหตุที่เขาต้องการทำงานที่บริษัทแห่งนี้ ก็เพราะที่นี่ได้ชื่อว่าทุก ๆ อย่างต้องดีที่สุดเท่านั้น พนักงานในแต่ละส่วนได้รับการยอมรับว่ามีคุณภาพที่สุดในแขนงวิชาชีพนั้น ๆ ถ้าเป็นเลขาฯ ก็ต้องเป็นเลขาฯที่ดีที่สุด เป็นพนักงานบัญชี ก็ต้องเป็นพนักงานบัญชีที่ดีที่สุด และด้วยความที่มั่นใจว่าตนเองก็เป็นที่สุดแห่งที่สุดเช่นกัน ทำให้จ๊องคิดว่า มีเพียงบริษัทแห่งนี้เท่านั้นที่เหมาะสมกับคนเก่ง ๆ เช่นจ๊อง

เมื่อส่งจดหมายสมัครงานไป ก็เป็นไปตามที่คาด จ๊องได้รับการติดต่อให้เข้ามาสัมภาษณ์ โดยผู้ที่ทำการสัมภาษณ์ก็คือประธานของบริษัทนั่นเอง ทำให้จ๊องยิ่งตื่นเต้นยิ่งขึ้นไปอีก เขาจึงตระเตรียมความพร้อมเพื่อพรีเซนท์ความสามารถของตัวเองอย่างเต็มที่ จนกระทั่งวันนั้นมาถึง....

เมื่อเลขาเรียก "ขอเชิญคุณจอห์น เข้าพบท่านประธานได้แล้วค่ะ"จ๊องก้าวเดินฉับ ๆ ด้วยท่วงท่ามั่นใจ เมื่อเปิดประตู เห็นบุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็นนักบริหารที่เก่งติดอันดับโลก จ๊องก็มีอาการประหม่าเล็กน้อยก่อนก้าวเข้ไปข้างใน พอนั่งลงที่เก้าอี้ จ๊องก็ร่ายยาวถึงผลการเรียนที่ดีเด่นของตน วิสัยทัศน์ในด้านต้าง ๆ เพื่อแสดงภูมิรู้อย่างเต็มที่ ส่วนท่านประธานก็ได้แต่นั่งฟัง พร้อมพยักหน้า หงึก หงึก เป็นระระ ๆ

 "ทั้งหมดนี้ก็คือแนวคิดของผมที่จะทำให้องค์กรก้าวหน้ายิ่งขึ้นไปครับ" จ๊องกล่าว

ท่านประธานยังคงนิ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า

 "คุณจอห์น บริษัทของเราเป็นบริษัทรองเท้าชั้นนำระดับโลก"

"ผมทราบครับ" "เราจึงให้ความสำคัญกับเท้ามาก" "เรื่องนี้ผมก็ทราบครับ"

"คำถามของผมก็คือ เวลาคุณล้างเท้าให้พ่อแม่คุณรู้สึกอย่างไร" จ๊องมองหน้าท่านประธานอย่างมึนงง

ก่อนกล่าวว่า "ตั้งแต่เกิดมา ผมยังไม่เคยล้างเท้าให้ใคร" พร้อมทำท่าขยะแขยง

"คุณไม่เคยล้างเท้าให้ท่านเลยเหรอ" ท่านประธานถามย้ำ

"ขนาดเท้าของผม ยังแทบไม่มีเวลาล้างเลยครับ แล้วจะเอาเวลาไปล้างให้ใครได้ (โห มิน่าล่ะ กลิ่นใช้ได้เลย) แล้วท่านประธานก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า

"คุณจอห์น เราขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ"

 เจอเข้าไปอย่างนี้ ก็ช็อกสิคุณโยม จ๊องได้แต่อ้าปากค้าง ก่อนเดินออกมาด้วยไหล่ที่ห่อลู่

ขาเข้ากับขาออก ช่างแตกต่างกันลิบลับจริง ๆ

หลังจากที่ความฝันครั้งยิ่งใหญ่หลุดลอยไป ด้วยความเสียใจทำให้จ๊องหมดอาลัยตายอยาก แล้วก็เป็นครั้งแรกที่เขานึกถึงบ้านเกิดที่เมืองไทย บ้านไร่บ้านนาที่เขาไม่ได้กลับไปนานหลายปี

กล้องตัดไปที่บ้านเกิดของจ๊อง (ชะแว๊บ)

แถบอสานบ้านเฮา จ๊องกำลังทอดสายตาไปยังผืนนาอันกว้างไกล (ระหว่างนั้นก็จกข้าวเหนียวไปพลาง ๆ ) คำถามของท่านประธานก็ผุดขึ้นมา

"เวลาล้างเท้าให้พ่อ ให้แม่ คุณรู้สึกอย่างไร"

และแล้วพ่อกับแม่ของจ๊องก็เดินออกมาจากที่นาพอดี จ๊องจึงเริ่มสังเกตเท้าของท่านทั้งสองเป็นครั้งแรก ทั้ง ๆ ที่รู้มาตั้งแต่เด็ก ๆ ว่าเวลาทำนาพ่อกับแม่ไม่เคยใส่รองเท้า เพราะใส่ไปก็เปื้อนดิน เปื้อนโคลนเปล่า ๆ แต่เขาก็ไม่เคยใส่ใจที่จะสังเกตเท้าของท่านเลย

เมื่อพ่อทิ้งตัวลงนั่งใกล้ ๆ อย่างอ่อนล้า สายตาของจ๊องก็จ้องไปที่เท้าของท่านอย่างไม่วางตา ก่อนจะค่อย ๆ เอามือสัมผัสฝ่าเท้าที่หยาบกร้านและแตกระแหง ฝ่าเท้าที่แสดงให้เห็นถึงการทำงานอย่างหนักหน่วงมาเป็นเวลาหลายสิบปี

จากที่เคยเข้าใจมาตลอดว่าที่สามารถเรียนมหาวิทยาลัยดี ๆ สามารถคว้าเกียรตินิยมมาได้ เป็นเพราะความเก่งกาจของตัวเอง

แต่เขาเพิ่งเข้าใจวันนี้เองว่า ถ้าไม่มีเจ้าของฝ่าเท้าที่เขากำลังสัมผัสอยู่ ที่ทำงานหลังขดหลังแข็ง เพื่อส่งเสียเขาให้ได้ร่ำเรียนสูง ๆเรียนในมหาวิทยาลัยดี ๆ จ๊องก็คงมาไม่ไกลถึงขนาดนี้

"ข้อยขอล้างเท้าให้ ได้บ่"

แล้วในคืนวันนั้น จ๊องก็เขียนจดหมายถึงท่านประธาน

"ผมเขียนจดหมายฉบับนี้ ไม่ใชเพื่อวิงวอนให้ท่านรับผมทำงาน แต่เขียนมาเพื่อขอบคุณสำหรับคำถามของท่าน และผมได้รับคำตอบแล้วครับ"

ลงชื่อ บักจ๊อง

วันต่อมาก็มีจดหมายจากท่านประธานตอบกลับ

รู้ไหมทำไมบริษัทเราจึงได้ชื่อว่าเป็นบริษัทรองเท้าที่ดีที่สุดในโลก?

คำตอบก็คือ เพราะเราออกแบบและผลิตรองเท้าทุกคู่ด้วยควมใส่ใจยิ่ง ประหนึ่งทำให้คสำคัญและพิเศษที่สุดของเราเลยทีเดียว

ดังนั้น เมื่อคุณไม่เคยสัมผัสเท้าของคนที่รักคุณ คนที่ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้กับคุณ แล้วคุณจะรู้ซึ้งถึงการผลิรองเท้าด้วยความรักได้อย่างไร

แต่เมื่อคุณบอกว่าพบคำตอบแล้ว

ผมจึงขอเชิญคุณเข้ามาช่วยบอกเล่าความรู้สึกให้ฟังหน่อย ในตำแหน่งผู้ช่วยฯ

หวังว่าคุณคงไม่ปฏิเสธนะ

เรื่องที่อาตมานำมาเล่านี้ ข้ามช็อตความรู้สึกของจ๊องขณะกำลังล้างเท้าให้พ่อกับแม่ไป ซึ่งถือว่าเป็นจุดไคลแมกซ์

แต่อรรถรสตรงนี้คุณโยมจะสัมผัสได้อย่างเต็ม ๆ เมื่อได้ลองชำระล้างฝ่าเท้าให้กับท่านทั้งสอง

แล้วคุณโยมอาจจะได้พบคำตอบเช่นเดียวกับจ๊อง

เจริญพร

Comment

Comment:

Tweet

ชอบจ้า

#3 By Come Back To Me (58.9.7.188) on 2009-06-25 10:53

บล็อคเยี่ยมจริงๆ เลยค๊า แล้วจะแวะมาอีกนะคะ

#2 By เพลงใหม่ล่าสุด (58.9.11.121) on 2009-06-23 17:16

มีพิมพ์ผิดตรงคำพูดประโยคแรกของจ๊องที่สมัครงาน
ตรงที่จ๊องพูดว่าขอล้างเท้าให้พ่อแม่ขึ้นมา3บรรทัดคำที่4
ตรงเขียนจดหมายให้ท่านประธาน
ตรงก่อนสุดท้าย สาม บรรทัดคำสุดท้าย
จะบอกแค่นี้ละคะquestion question question

#1 By yee_ka (125.24.53.189) on 2009-06-22 16:51