ปุ๋มชอบพี่โน๊ต อุดม มาก ๆ ถึงใครเขียนว่าโนส แต่เราจะเขียน"โน๊ต"

ปุ๋มรู้จักพี่โน๊ตตั้งแต่ ม.1 ช่วงที่ เดี่ยว 1 ออกมาแรก ๆ ถัดมาก็เริ่มอ่านหนังสือพี่โน๊ต เล่มแรกที่ได้อ่านคือ "โทษฐานที่รู้จักกัน" ชอบมุกแตงโมปั่นมั่ก ๆ แล้วก็เป็น หนังสือโป๊, gu1, gu2, gu3, รวมมิตรแต้พานิช แล้วก็ติดตามมาเรื่อย ๆ จน เดี่ยว 2, เดี่ยว 3, เดี่ยว 4, เดี่ยว5, เดี่ยว 6, เดี่ยว 7, เดี่ยว 7 SYDNEY แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ไปดูกะตาซักที

แต่ตอนเรียนที่ มช.ก็เคยเจอพี่โน๊ตอยู่ 2 ครั้ง คร้งแรกเจอที่หน้า ม. (ร้าน black canyon) ประมาณ 7-8 ปีมาแล้วแหละ

ครั้งแรก เห็นพี่โน๊ตและ แต่ก็ทำเป็นเดินเลยไปก่อน แล้วบอกรุ่นน้อง "เฮ้ยพี่โน๊ตเว้ย!!" น้องก็เลยเชียร์ให้เข้าไปทัก โป๊ะเช๊ะ!! เดินกลับไปยกมิอไหว้ "พี่โน๊ต หวัดดีค่ะ" และก็คุยอะไรอีกไม่รู้จำไม่ล่าย รู้แต่ว่าได้กระดาษแผ่นนี้มา

ดีใจมาก ทุกวันนี้ยังพกไว้ในกระเป๋าตังค์อยู่เลย หลังจากนั้นก็เขียนจดหมายหาพี่โน๊ตอยู่ฉบับนึง ปรึกษาอะไรไปเรื่อยเปื่อยแหละ พี่โน๊ตก็น่ารักนะ เขียนตอบกลับมาด้วย แต่จดหมายอยู่ที่บ้านอีกที่เลยไม่ได้เอามาให้ดู

ครั้งที่ 2 เจอที่หลังมอ ปุ๋มไปเดินเล่น พอดีถือข้อไก่ทอดมาแล้วเจอพี่โน๊ตพอดี แต่ตอนนั้นพี่โน๊ตผอมมาก เลยยกมือไหว้ตามเดิมแล้วถามไปว่า

"ทำไมพี่โน๊ตผอมจัง ไม่สบายหรอ" (เค้าฟึดฟัด ๆ เหมือนเป็นหวัด เพราะช่วงนั้นหน้าหนาวด้วย)

"พี่เป็นเอดส์"

"......"

มาพูดถึงเดี่ยวต่อ ปุ๋มไม่มีโอกาสได้ไปดูการเดี่ยวไมโครโฟนของพี่โน๊ตสด ๆ ซักที จนเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคมที่ผ่านมา บังเอิญเจ้านายใจดีพาไปดูคอนเสิร์ต "สินเจริญวงแตก" ซึ่งแขกรับเชิญทุกท่านนั้น สุดยอด!!! ทั้ง พี่บิลลี่, พี่จิ๊บ รด., พี่ปั่น, ชรัส, กาละแม, มาริโอ้, ตุ้ยเอกซเรย์ และอีกหลาย ๆ ท่าน แต่ผู้ที่ทำให้ปุ๋มน้ำตาไหลก็คือ พี่บอย สินเจริญฯ เพราะทำท่าทางเหมือนจะจบการแสดงละ แต่พี่โน๊ตยังไม่มาเลยอ่ะ ปุ๋มใจแป้วเลย ซักพักเค้าก็บอกว่า....."มีพี่เราอยู่คนนึง พอดีว่างอยู่ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีงาน เลยมาของาน พบกับ อุดม แต้......พา.....นิชชชชชชช" ปุ๋มน้ำตาไหลเลยอ่ะ นึกว่าพี่โน๊ตไม่มาซะแล้ว ละก็หายคิดถึงไปบ้าง เพราะวันนั้นพี่โน๊ตเม้าส์อยู่ประมาณชั่วโมงนึงได้ เฮ้อ!!! รักพี่โน๊ตนะ

 

 

ไฉน Design จึงสำคัญ

posted on 24 Jun 2009 11:18 by jikkyboom in DESIGNworld

การออกแบบ (Design) ถือว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดอย่างนึง (ในความคิดเรานะ) ดูอย่างร่างกายเราสิ อะไรมันจะผ่านการทดลองมาขนาดนั้น อย่างหู...ทำไมต้องมีหยัก ๆ ก็เพื่อไม่ให้น้ำเข้าหู (แล้วดันรู้อีกว่าต้องหยักแบบไหนถึงจะถูก) ...ทำไมต้องมีขนในหู ก็เพื่อดักฝุ่น ดักแมลงที่เข้าไป เราไม่รู้นะว่าใครเป็นคนออกแบบร่างกายมนุษย์ แต่รู้ว่ามัยเจ๋งมากเลย

อีกอย่างเราว่างาน design ที่ลงตัวทำให้ผู้ที่พบเห็นมีความสุขอ่ะ และถ้าคิดดูดี ๆ มันก็แทรกซึมอยู่ทุกเวลาในชีวิตประจำวันเราเลยนะ มันดูเป็นรูปธรรมดี อ่ะ..สมมติเราผลิตสินค้าตัวนึง นั่นก็ถือเป็นการ design ละว่าสินค้าเราต้องทำจากอะไร เป็นแบบไหน มีคุณสมบัติยังไง ถัดมาก็ต้อง design บรรจุภัณฑ์, ใบปลิว, โฆษณา, หรือแม้แต่การเลือกสถานที่วางขาย ก็ถืออเป็นการ design ภาพลักษณ์ของสินค้าถูกต้องม๊า...

แล้วใครมีความคิดเห็นเกี่ยวกับงาน Design ยังไงมั่ง ไฉน Design จึงสำคัญ ลองมาแชร์กันหน่อยน๊า